دوشنبه 29 آبان 1396
                                                     صفحه اصلی :: سوالات متداول :: نقشه سایت
نجف آباد

این شهرستان با پهنه ای در حدود 86/2779 کیلومتر مربع سومین شهرستان پر جمعیت استان اصفهان و در مغرب این استان واقع شده است. شهرستان نجف آباد دارای 2 بخش: مرکزی و مهردشت و 5 شهر: نجف آباد، گلدشت، علویجه، دهق و کهریزسنگ می باشد و فاصلۀ آن تا اصفهان 25 کیلومتر می باشد. شهر نجف آباد از شمال به شهرستان برخوار و میمه، از شرق به شهرستان اصفهان و خمینی شهر و از جنوب به شهرستان های فلاورجان و لنجان و از مغرب به شهرستان تیران و کرون محدود می باشد. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا حدود 1655 متر است و ارتفاعات زیادی این منطقه را در بر گرفته که عمدتاً عاری از آب و اشجار و چشمه سار می باشد.

آب و هوای شهرستان نجف آباد معتدل است و تنها رودخانۀ آن، رود مرغاب است که در آبیاری زمین های کشاورزی مؤثر بوده و از جنوب شهر نجف آباد گذشته و در نزدیکی روستای جوزدان به زابنده رود می ریزد. جلگۀ نجف آباد از وسعت زیادی برخوردار است. خاک این منطقه از نوع خاکهای نامرغوب می باشد که اکثراً برای کشاورزی مناسب نبوده و بازدهی آن ناچیز است.

 

جغرافیای اقتصادی
عمدۀ فعالیت های اقتصادی مردم شهرستان نجف آباد، کشاورزی، باغداری و دامداری می باشد. مهمترین محصولات کشاورزی این شهرستان: بادام، انگور، گردو، انار و کشت های جالیز، گیاهان علفی و گندم، جو، عدس و ... می باشد. همچنین وجود کارخانجات، مناطق و شهرکهای صنعتی پر اهمیتی چون: شهرک های صنعتی منظریه، پلیس راه، جلال آباد، دهق و ... باعث گردیده بسیاری از نیروی کار این شهرستان در بخش صنعتی مشغول بکار باشند. همچنین صنایع دستی این شهرستان همواره از مرغوبیت و معروفیت خاصی برخوردار بوده و از گذشته های دور یکی از اقلام مهم اقتصادی بشمار می رفته است. مهمترین این صنایع: صنعت ساخت قفل و چاقو بوده که متأسفانه امروزه با هجوم دستاوردهای صنعت ماشینی تا حدی به رکود کشیده شده است. از دیگر صنایع دستی این منطقه می توان به صنعت ورشو سازی، پارچه بافی، کرباس بافی و قالی بافی اشاره کرد که این آخری دارای اهمیت بیشتری بوده و نیروی کار زیادی در این بخش مشغول به فعالیت می باشند.

 

با توجه به شنی بودن زمین و نیز کمبود آبهای سطحی در این شهرستان، جاذبۀ طبیعی چندانی برای آن نمی توان بر شمرد. با این حال، وجود کوهها و ارتفاعات زیاد این منطقه و استقبال کوه نوردان از آنها، باعث گشته این ارتفاعات به عنوان مهمترین جاذبۀ طبیعی این شهرستان قلمداد شوند.

 

کوه اوره: با ارتفاع 2750 متر، در شمال شرقی روستای عسگران و 55 کیلومتری شمال غربی نجف آباد

 

کوه بلند: در 32 کیلومتری شمال غربی نجف آباد و با ارتفاع 2755 متر

 

پلنگ گالون: در 75 کیلومتری شمال غربی نجف آباد و با ارتفاع 3100 متر

 

همچنین کوههای چشمه بقل، پنجی، پازنان، اره خواه و ... .

 

وجه تسمیه
 شاه عباس اول صفوی پول و جواهرات بسیاری برای آرامگاه حضرت علی (ع) در نجف اشرف در نظر می گیرد و تصمیم می گیرد به شهر نجف عراق بفرستد. در این هنگام شیخ بهائی – دانشمند و عارف بزرگ دوران صفوی – به نزد شاه عباس رفته و اظهار می دارد که دیشب در خواب حضرت علی (ع) را زیارت کردم و ایشان فرمودند نجف را به جواهرات شما نیازی نیست و این پول را صرف ساخت شهری در نزدیکی اصفهان کنید. این گفتۀ شیخ بهائی و پذیرش آن توسط شاه سبب گردید این شهر ایجاد به یاد نجف اشرف ، نجف آباد نامیده شود .

 

مردم شناسی
 جمعیت کل این شهرستان، بنا به سرشماری سال 1375 حدود 188453 نفر بوده است که در سال 1383 به 277068 نفر رسیده. زبان مردم شهرستان فارسی است که البته به زبان های ترکی، لری، عربی و گرجی نیز سخن می گویند. دین و مذهب رسمی و رایج نیز اسلام و شیعۀ دوازده امامی است و اقلیت های مسیحی و زرتشتی نیز در این شهرستان ساکن می باشند.

 

نجف آبادی ها مردمانی سخت کوش، بردبار و ایران دوست و متدین هستند.

 

شهرستان نجف آباد از حیث آثار تاریخی و ابنیه، قابل ملاحظه، اما کم بضاعت است، آنچه که وجود دارد عمدتاً متعلق به دورۀ قاجار است که بی شک هر کدام در نوع خود منحصر بفرد و شایستۀ توجه بیشتری می باشد.

 

دژ سنگی علویجه: از بناهای بجای مانده از پیش از اسلام است و در دامنۀ گردنه ای به بلندی 1900 متر بنا شده است.

 

مسجد جامع جوزدان: این مسجد، در روستای جوزدان واقع شده است و در ضلع جنوب غربی مسجد، در یکی از اتاقها قبور تنی چند از جمله شیخ صفی الدین و شیخ ملکشاه قرار دارد.

 

مسجد جامع دهق: در شهر دهق و در 50 کیلومتری غرب نجف آباد واقع شده و مساحت آن 800 متر مربع می باشد که تاریخ ساخت آن را به عهد سلجوقی نسبت می دهند.

 

عصارخانۀ آقا: این بنا به عنوان اولین و قدیمی ترین عصارخانۀ شهر در مرکز بازار واقع شده است و تنها فضای تیـر خانۀ آن باقی مانده است که در آن دو پاچال، دو تیر بزرگ و یک سنگ آسیاب با کتیبه ای بسیار زیبا و نفیس از آیۀ آخر سورۀ مبارک نون و القلم به تاریخ 1094 (هـ .ق) و به خط استاد محمد حسن الاحامی وجود دارد.

 

کاروانسراهای هسنیجه و جلوگیر : این دو کاروانسرا از بناهای به جا مانده از دوران صفوی هستندکه از مهمترین استراحت گاه های مسیر شمال به جنوب ایران به حساب می آمده اند . این کاروانسرا ها از معماری قابل توجهی برخوردار می باشند.

 

برج های دوقلوی صفا (آق غلام علی): این دو برج کبوتر دارای پلان های مستطیل شکل می باشند و در منزل متروکه ای واقع شده اند که معماری کاملاً مشابهی به هم دارند و از نمونۀ برج های بسیار نادر بشمار می آیند.

 

برج های جوی خارون: این برج ها در جنوب شهر در محلۀ شیخ آباد وجود دارند و شامل هفت برج کبوتر منفرد می باشند که با دیوار کاه گلی بلندی به هم متصل می گردند. تقسیم بندی برج ها در زوایا و اضلاع دیوارها به علاوه سردر ورودی بنا مجموعه ای بی نظیر از برج و بارو را بوجود آورده است.

 

گذشته از ابنیۀ فوق زیارتگاه های گوناگونی در منطقه قرار دارد. از آن جمله:امامزاده ساره مریم معروف به چهل دختران در جوزدان، امامزاده شمس الدین محمد در ارتفاعات جنوب غربی علویجه، بقعۀ پیرمحمد در اراضی نزدیک امامزاده ساره مریم جوزدان، امامزاده عبدالله در نهضت آباد فرمانداری                                                                                                                                                                         

کلیه حقوق اين پرتال به سازمان ميراث فرهنگي، صنایع دستی و گردشگري استان اصفهان تعلق دارد
echobit