سه شنبه 26 شهريور 1398

سنگهای قیمتی :

ونیمه قیمتی که به آنها گوهر و جواهر نیز گفته می شود،به دسته ای از موارد کانی اطلاق می گردد .که به علت وجود معنی بعضی خواص درآنها از سایر معدنیها و سنگها متمایزند. بیشتر گوهر ها از موارد متبلور معدنی می باشد .شناخت و استفاده از نگین های زندگی و زیبا و یا به عبارتی جواهر قدمت هفت هزارساله دارد. و از میان اولین سنگهای جواهر شناخته شده می توان از عقیق،کوارتز،کهربا،گارنت،یشم سبز،زمرد و فیروزه نام برد .ارزش و گرانبهایی گوهر ها به علت بعضی خواص،از جمله رنگ ،استحکام  و زیبایی و درخشندگی است که در آنها وجود دارد.گذشته از اینها کمیابی  نیز در مطلوب  بودن و بالابردن بهای آنها بی اثر نیست.سنگهای قیمتی علاوه بر ارزش مادی جنبه سحر و جادو نیز داشته اند همچنین اعتقاد بر این بوده که برخی سنگها به عنوان شفا دهنده بیماری ها و ناراحتی ها جسمی موثر است..قدیمی ترین روش تزیین کردن و زیباتر جلوه دادن سنگهای گرانبها حکاکی اشکال و حروف برروی آنها بوده است. تصور می شود برای اولین بار بلورهای جواهر را درهند تراش داده اند .تا حدود اوایل قرن پانزدهم میلادی  برش و پرداخت نگین های با ارزش فقط محدود به جلای صفحات طبیعی می شد که حتما بایستی شفاف و درخشان باشد مانند سنگ عقیق که تنها برش داده شده وبا سنگ سمباده برای جلوه بهتر جلا داده می شود.باور عمومی براین است که تراش سنگهای جواهر در قرن 15 م آغاز و تاحدودی تکمیل و متداول شده است. در ایران نیز این حرفه تحت عنوان گوهرتراشی یا حکاکی وجود داشته که بیشتر برای برش سنگهای  نیمه قیمتی کاربردداشته است .در گذشته میان مردم ایران تقاضاهای زیادی برای فیروزه،عقیق ولعل و بسیار چیزهای قیمتی دیگر وجود داشته و به عنوان زیورآلات و یا به عنوان  حرز و دعای چشم زخم استفاده می شده است. ابزار اصل گوهر تراش چرخ حکاکی بود ه که با داشتن یک محور گردان باکمانه می چرخیده است .امروزه با پیشرفت صنایع و بهبود سطح کیفی تولیدات از دستگاه های تراش مجهز استفاده می شود .گوهر تراشی با اسلوب جدید در ایران مسیر تازه ای را درپیش گرفته است و به دو صورت کلی تراش سنگ های قیمتی چند وجهی و حکاکی که شامل ساخت مجسمه های کوچک و نقش اندازی روی سنگ است دیده می شود.