یک شنبه 26 آبان 1398

گلیم بافی :

گلیم زیرانداز و پوششی پشمی و بدون پرز است که به صورت دورو  و چاک دار با طراحی ذهنی بافته می شود.مواد اولیه مصرفی بیشتر پشم گوسفند است که پس از رسیدن و رنگرزی به عنوان تارو پود در گلیم بافی بکار برده می شود. البته دربرخی بافته ها بجای نخ پشمی برای تار از نخ های پنبه ای نیز استفاده می گردد.علاوه بر پشم گوسفند از پشم دیگر حیوانات اهلی چون شتر و بز نیز می توان در گلیم بافی استفاده نمود. گلیم بافی به عنوان یکی از ابتدایی ترین پوششهای ذهنی باف مردم صحرانشین قدمتی دیرینه دارد.از زمانیکه بشر توانست با بکارگیری ذوق هنری  و قوه ابتکار خویش طبیعت را به خدمت آورد ،شیوه های این خدمت رسانی را نیز آموخت وروز به روز دربهبود آن قدم نهاد.بافت گلیم از اولین گامهای استفاده از پشم حیوانات برای رفع مایحتاج انسان بوده که در ادامه و با پیشرفتهایی که در دارها و بافتها به وجود آمده .انواع متفاوتی از این بافت داری به وجود آمدچون جاجیم ،زیلو ،سوماک،ورنی و ... که نه تنها درطرح و نقش بلکه در مواد اولیه و نوع بافت آنها نیز تغییرات اساسی ایجاد شد.نقطه مشترک همه این بافتهای به اصطلاح تخت ، بدون پرز بودن آنها می باشد .این مساله خود موجب شده که در اصطلاح عام همه این بافته ها با نام گلیم بافی شناخته شود در صورتی که از لحاظ فنی تنها بافته هایی دارای جزء گلیم بافی محسوب می شوند که در آنها تکنیک بافت یکی زیر ویکی رو رعایت شده باشد.دورو بودن گلیم از جمله مزیت های این بافته است که موجب می شود علاوه بر کف پوش وزیرانداز به عنوان پرده ،رختخواب پیچ ،روانداز،رومیزی و .... هم کاربرد داشته باشد.دستگاه گلیم بافی یک دار ساده چوبی است که تارهادر آن با ابزاراستوانه ای چوبی با نام کوجی جابجا شده و نخ های پود را به صورت زیر و رو روی هم قرار می دهد.دار گلیم بافی دوگونه است : 1- دار دائم  2- دار زمینی دار زمینی به صورت افقی بوده و بیشتر مورد استفاده عشایر کوچ نشین می باشدو دار دائم که ایستاده است وبیشتر در روستا ها وشهرها  که یکجا نشینی رواج دارد بکار گرفته می شود.بافت گلیم به روش های گوناگونی صورت می گیردمانند:بافت ساده،چاکدار،بافت دورپیچی ،بافت پود اضافی وپود خمیده ،بافت پود نما، بافت تارنما.